Wielorakie umiejętności piesków wciąż nas zaskakują. Odpowiedni trener potrafi wyszkolić pilnego ucznia, osiągającego biegłość w ćwiczonej dziedzinie. Jednak sama nauka psów nie wystarcza, potrzebne jest to "coś" w ich barwnej osobowości.
Piesek na desce
Grać w kosza pieski też potrafią
Trochę psiej wirtuozji
Prawdziwe wyznanie uczuć
Partyjka w tenisa
Czas na rewanż kota
sobota, 9 maja 2009
czwartek, 30 kwietnia 2009
6 sposobów jak reagować na gryzienie szczeniaka.
Gryzienie, choć dla otoczenia stanowi istotny problem, jest świetnym sposobem poznawania świata. Służy szczeniakom do kontroli siły nacisku szczęk i sprawdzania reakcji ze strony podgryzanych. Większość szczeniaków wyrasta z tego odruchu, niektórym jednak zostaje on utrwalony. Lepiej zatem od wczesnych tygodni zadbać o odpowiednie wychowanie pociechy. Jest kilka sprawdzonych metod na oduczenie pieska bolesnego nawyku:
- przerywajmy gryzienie stanowczym komunikatem: Nie! oraz ignorujmy jego zachowanie. Nie krzyczmy, nie piszczmy, nie reagujmy śmiechem. Szczeniaki muszą poznać granicę między zabawą a konkretnym komunikatem.
- możemy uspokoić pobudzonego szczeniaka biorąc go na ręce, ale nie pozwólmy mu nas gryźć
- zaciekawmy szczeniaka zabawkami, na których może poćwiczyć ząbki
- chwalmy i nagradzajmy pieska, gdy podczas zabawy powstrzyma się od gryzienia
- starajmy się nie szaleć zbytnio z pieskiem podczas zabawy, nakręcone szczeniaki trudniej zapanują nad odruchem
- kiedy metody zawodzą odizolujmy szczeniaka na parę minut, tak, aby zrozumiał nasz komunikat
- przerywajmy gryzienie stanowczym komunikatem: Nie! oraz ignorujmy jego zachowanie. Nie krzyczmy, nie piszczmy, nie reagujmy śmiechem. Szczeniaki muszą poznać granicę między zabawą a konkretnym komunikatem.
- możemy uspokoić pobudzonego szczeniaka biorąc go na ręce, ale nie pozwólmy mu nas gryźć
- zaciekawmy szczeniaka zabawkami, na których może poćwiczyć ząbki
- chwalmy i nagradzajmy pieska, gdy podczas zabawy powstrzyma się od gryzienia
- starajmy się nie szaleć zbytnio z pieskiem podczas zabawy, nakręcone szczeniaki trudniej zapanują nad odruchem
- kiedy metody zawodzą odizolujmy szczeniaka na parę minut, tak, aby zrozumiał nasz komunikat
sobota, 25 kwietnia 2009
Pieski - fakty i mity wychowania
Mit: Pieski dostają robaki po słodyczach, mleku oraz jego przetworach.
Larwy, jaja i postacie dojrzałe robaków mogą zarazić psa, wszędzie tam gdzie przebywały inne zwierzęta. To samo zagrożenie czyha na dzieci bawiące się np. w źle zagrodzonych piaskownicach.
Fakt: Pieski nie karmimy czekoladą.
Czekolada i produkty na bazie kakao zawierają teobrominę. Ta metyloksantyna jest dla ludzi nieszkodliwa, wywołuje łagodniejsze pobudzenie niż kofeina. Jednak u piesków może zaburzać oddawanie moczu, wywoływać wymioty, biegunkę, w większych dawkach arytmie serca, a nawet prowadzić do śmierci.
Mit: Ślina psa pomaga w dezynfekcji i gojeniu się ran.
Lizanie ran jest naturalną, odruchową reakcją także u innych zwierząt i ludzi. Zbyt uporczywe lizanie, penetracja zabrudzonych pyszczkiem, może zaburzyć proces gojenia większych ran. Nietrudno o zakażenie, któremu nie zapobiegnie lizozym w ślinie. Jałowy opatrunek, kołnierz, sporadycznie gips w szczególnych przypadkach okazuje się niezbędny.
Fakt: Pieski po kastracji łatwiej tyją.
Nie zapewnienie pupilowi odpowiedniej dawki ruchu i racjonalnej diety może po kastracji nasilić proces tycia. Piesek po zabiegu traci mniej energii na życie seksualne. Pogoń za partnerką, długie wyczekiwanie pod jej domem, agresja wobec konkurencji może każdego wyczerpać.
Mit: Jedynie pierwsze sześć szczeniaków z miotu może otrzymać rodowód.
Najnowsze przepisy umożliwiają wystawienie przez Związek Kynologiczny w Polsce metryki wszystkim szczeniakom urodzonym przez rodziców posiadających rodowód. Każdy hodowca zarejestrowany w Związku powinien sprzedawać szczenię z metryczką, na podstawie której właściciel, jeśli zechce, może psu wyrobić rodowód.
Larwy, jaja i postacie dojrzałe robaków mogą zarazić psa, wszędzie tam gdzie przebywały inne zwierzęta. To samo zagrożenie czyha na dzieci bawiące się np. w źle zagrodzonych piaskownicach.
Fakt: Pieski nie karmimy czekoladą.
Czekolada i produkty na bazie kakao zawierają teobrominę. Ta metyloksantyna jest dla ludzi nieszkodliwa, wywołuje łagodniejsze pobudzenie niż kofeina. Jednak u piesków może zaburzać oddawanie moczu, wywoływać wymioty, biegunkę, w większych dawkach arytmie serca, a nawet prowadzić do śmierci.
Mit: Ślina psa pomaga w dezynfekcji i gojeniu się ran.
Lizanie ran jest naturalną, odruchową reakcją także u innych zwierząt i ludzi. Zbyt uporczywe lizanie, penetracja zabrudzonych pyszczkiem, może zaburzyć proces gojenia większych ran. Nietrudno o zakażenie, któremu nie zapobiegnie lizozym w ślinie. Jałowy opatrunek, kołnierz, sporadycznie gips w szczególnych przypadkach okazuje się niezbędny.
Fakt: Pieski po kastracji łatwiej tyją.
Nie zapewnienie pupilowi odpowiedniej dawki ruchu i racjonalnej diety może po kastracji nasilić proces tycia. Piesek po zabiegu traci mniej energii na życie seksualne. Pogoń za partnerką, długie wyczekiwanie pod jej domem, agresja wobec konkurencji może każdego wyczerpać.
Mit: Jedynie pierwsze sześć szczeniaków z miotu może otrzymać rodowód.
Najnowsze przepisy umożliwiają wystawienie przez Związek Kynologiczny w Polsce metryki wszystkim szczeniakom urodzonym przez rodziców posiadających rodowód. Każdy hodowca zarejestrowany w Związku powinien sprzedawać szczenię z metryczką, na podstawie której właściciel, jeśli zechce, może psu wyrobić rodowód.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
